ADR (The European Agreement concerning the International Carriage of Dangerous Goods by Road) jest międzynarodową konwencją, którą podpisano w 1957 r. w Genewie. Polska ratyfikowała ją niemal dwie dekady później. Określa zasady przewożenia materiałów niebezpiecznych, wskazując warunki, na jakich ma się to odbywać. Przepisy w zakresie ADR stosowane są w przewozie krajowym lub międzynarodowym, gdy transport dotyczy towarów klasyfikowanych jako niebezpieczne. Umowa ADR obowiązuje w 46 krajach, jest regularnie aktualizowana.
Dodatkowo, w Polsce obowiązuje Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych (wraz z szeregiem rozporządzeń wykonawczych), która wdraża dyrektywę 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego.
Niebezpieczne, czyli jakie?
Ładunek niebezpieczny to każdy towar, który może oddziaływać niszcząco lub stanowić zagrożenie dla osób, mienia i środowiska naturalnego. Może występować w stałym, ciekłym lub gazowym stanie skupienia. Według statystyk nadawcami oraz odbiorcami towarów niebezpiecznych są najczęściej firmy z sektorów: chemicznego, petrochemicznego, farmaceutycznego, ale też… górniczego. Dziennie po polskich drogach kursuje ponad 20 tys. pojazdów przewożących właśnie tego rodzaju towary (łatwopalne, wybuchowe, żrące, trujące, promieniotwórcze itp.).
ADR dzieli materiały niebezpieczne na dziewięć głównych grup (w kilku przypadkach są też podgrupy): 1 – materiały i przedmioty wybuchowe; 2 – gazy; 3 – materiały ciekłe zapalne;
4.1 – materiały stałe zapalne, materiały samoreaktywne oraz materiały wybuchowe stałe odczulone; 4.2 – materiały samozapalne; 4.3 – materiały wytwarzające w zetknięc...
Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów
- wydań magazynu "Logistyka i Magazynowanie"
- Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
- Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
- ...i wiele więcej!
